|
Kaplicę w Dąbrówce zbudowano koło cudownego źródła prawdopodobnie w XVI wieku. Ksiądz Fryderyk Alembek w czasie wizytacji w 1642 roku wspomina ją jako murowaną o trzech ołtarzach, ale główny
przeniesiono do kościoła parafialnego w Samborze. Według protokołu wizytacji biskupa przemyskiego Wacława Sierakowskiego od roku 1753, oprócz głównego ołtarza
św. Barbary z cudownym obrazem świętej z I połowy XVIIw. były jeszcze 4 ołtarze: Matki Bożej Szkaplerznej, świętych Piotra i Pawła, św. Urszuli i św. Mikołaja. W roku 1794 cudowny obraz odnowiono.
Opowiadano, że obraz męczennicy za wiarę nie raz ratował miejscową ludność od nieszczęć i nieprzyjacielskiego spustoszenia.  Od I połowy XIXw. świątynia należała do parafii Strzałkowice dekanatu samborskiego diecezji przemyskiej. Prawdopodobnie wtedy została gruntownie przebudowana, bo w późniejszych
dokumentach wspominana jest jako kościółek z datami budowy 1830r. i poświęcenia 1856r., z jedynym ołtarzem - św. Barbary. W Dąbrówce na początku wieku XX było ponad 300, a pod koniec lat 30-tych około
400 parafian.  W czasie wojny w roku 1944 kaplica, w której odprawiano msze św. na Zeslanie Ducha św. i w dzień św. Barbary, została uszkodzona. Władze sowieckie rozebrały ją, a studnię, w której nie zamarzała woda,
nakazano zasypać. Cudowny obraz św. Barbary umieszczono w kościele w Strzałkowicach. Ludzie nie zważając na zakaz, przychodzili tu na modlitwę, a z czasem odkopali cudowne źródełko. W 1994 roku
rzymskokatolicy Dąbrówki rozpoczęli odbudowę dawnej świątyni, a zakończyli ją w Roku Jubileuszowym. Dnia 3 grudnia 2000 roku arcybiskup metropolita lwowski Marian
Jaworski poświęcił odnowioną kaplicę [1, 2, 3, 4], w której umieszczono kopię cudownego obrazu św. Barbary [5]. Dnia 4 czerwca 2006 roku kardynał M. Jaworski odprawił mszę świętą koło kościoła
w Dąbrówce. Obecnie świątynię obsługuje proboszcz z parafii Stary Sambor. Biskup Buczek M., Sedelnyk I.,
ARCHIDIECEZJA LWOWSKA OBRZĄDKU ŁACIŃSKIEGO.
Parafie, kościoły oraz kaplicy,
tom 1, część 1, wydanie drugie, Lwów, 2008
|
