![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
|---|
| KATEDRY, KOŚCIOŁY, KAPLICE | WYDARZENIA, DOKUMENTY, PUBLIKACJE | ŚWIĘCI, АRCYPASTERZE, PASTERZE |
|---|
| 10.03.2009 | ChZ R Оголошення про XXXIII Конференцію Єпископів України |
| 09.03.2009 | ChZ Реколекції у Кременчуці Полтавської області |
| 06.03.2009 | ChZ A Комунікат у справі профанації святого Хреста Господнього перед храмом св. Йосипа у Дніпропетровську |
| 04.03.2009 | Lww R Реколекції у Львові, проведені єпископом Бучеком |
| 26.02.2009 | ChZ A Dzień skupienia duchowieństwa połtawskiego dekanatu |
| 24.02.2009 | PL R Odznaczenie kardynała Jaworskiego medalem 'Bene Merenti' w Krakowie (Polska) |
| 22.02.2009 | ChZ A List pasterski na Wielki Post 2009 biskupów S. Padewskiego i M. Buczka |
| 15.02.2009 | Lww R Lwów: 125-ta rocznica powstania Zgromadzenia Sióstr Józefitek |
| 15.02.2009 | ChZ R Święcenia kapłańskie w Charkowie |
| 14.02.2009 | PL A Laudacja biskupa Buczka na cześć kardynała Jaworskiego podczas IV Spotkania Cyrylometodiańskiego (Sandomierz, Polska) |
| 14, Luty, 2009 | Wywiad, przemowa | 14.02.2009 12:00 |
|---|
|
Dzisiaj obchodzimy wspomnienie świętych Cyryla - mnicha i Metodego - biskupa patronów Europy oraz mojej diecezji Charkowsko-Zaporozkiej. Święci ci pracując dla słowian zrozumieli, że trzeba dostosować język oraz liturgię do mentalności i wymagań tych ludów. Ułożyli alfabet zwany 'cyrylicą' i otrzymali od papieża Jana VIII w 880r. zgodę na stosowanie go w liturgii 1). Dzisiejsza uroczystość gromadzi nas w prastarym Sandomierzu na corocznym spotkaniu 'w Duchu świętych Cyryla i Metodego'. Od czerech lat organizowane tu są Sandomierskie Spotkania Cyrylometodiańskie, które zbierają biskupów z 5 krajów Europy środkowowschodniej. Odznaczenie kard. Mariana Jaworskiego Statuetką Świętych Cyryla i Metodego na tym Spotkaniu jest bardzo trafne i celowe. Od 1991r. jako metropolita Lwowa obrządku łacińskiego, a od 1992r. jako Przewodniczący Konferencji Rzymskokatolickich Biskupów Ukrainy potrafił łączyć w praktyce dwie tradycje bizantyjską i łacińską Kościoła Katolickiego w Ukrainie, czynił to bardzo owocnie i przykładnie dla innych wyznań. Urodzony we Lwowie mieście zawsze wiernym Bogu i ojczyźnie, mieście tolerancji oraz tradycji różnych narodów i kultur. Często wspominał - byłem tego naocznym świadkiem przez 24 lata -, że został wychowany przez rodziców w tolerancji oraz poszanowaniu drugiego człowieka. Jako dziecko w czasie dni świątecznych greckokatolickich, czy żydowskich nie mógł hałasować, tylko musiał pozwolić innym świętować. Tolerancja i poszanowanie drugiego były u niego powiedzielibyśmy zawarte w genach. Gdy rozpoczął swoją posługę jako metropolita Lwowa zorganizował 'Tygodnie Modlitw o Jedność Chrześcijan' na które zapraszał wszystkich chrześcijan. Początkowo przychodzili prawosławni 3 odłamów, grekokatolicy i protestanci. W roku 2000 zorganizował 'Dzień Modlitw o Pokój', na który zaprosił oprócz chrześcijan też muzułmanów i żydów. Nie zrażał się tym, że niektóre wyznania chrześcijańskie i grekokatolicy bojkotowali te spotkania. Zainaugurował wspólne spotkania biskupów katolickich dwóch obrządków we Lwowie, na które zapraszał sekretarzy oraz prefektów Kongregacji i Rad Papieskich z Watykanu, aby przybliżyć Kościół w Ukrainie do Stolicy Apostolskiej. W roku 2006 przypadała 350 rocznica 'ślubów króla Jana Kazimierza w katedrze Lwowskiej'. Król widząc niebezpieczeństwo opanowania przez Szwedów całej Polski i narzucenia protestantyzmu postanowił przed obrazem Patronki Lwowa 'Ślicznej Gwiazdy Miasta Lwowa' oddać siebie, całe swoje królestwo i narody w nim zamieszkałe Matce Boskiej Łaskawej. Dnia 1 kwietna 2006r. do katedry przybył prezydent Polski Lech Kaczyński, wicepremier Ukrainy Wiaczesław Kirylenko. Przybyli biskupi rzymsko i greckokatoliccy oraz trzej biskupi prawosławni różnych obediencji. Wszyscy uczestniczyli we Mszy św. celebrowanej przez kardynała a na końcu wysłuchali koncertu wykonanego wspólnie przez orkiestrę i chór filharmonii lwowskiej oraz capellę 'Cracoviensis'. W tym też roku 21 sierpnia kardynał świętował 80 lecie urodzin. Na Mszy w katedrze zebrali się przedstawiciele władz centralnych i miejscowych Ukrainy, biskupi katoliccy Ukrainy dwóch obrządków oraz trzech Kościołów prawosławnych Lwowa. W imieniu Kościoła greckokatolickiego przemówił kard. Lubomir Huzar 'zmuszony jestem szczerze i otwarcie przyznać, że między grekokatolikami a rzymskokatolikami nie zawsze panuje jednomyślność i całkowite zrozumienie, jednak to wszystko nie przeszkadza wyrazić jemu swojego podziwu jak jego współbrat kardynał dokładał i dokłada starań, ażeby dbać o swoich wiernych. Jest on dla nas wszystkich przykładem' 2). W czasie przemówień odczytano listy gratulacyjne od papieża Benedykta XVI, prezydentów Polski i Ukrainy. Prezydent Ukrainy odznaczył Jubilata medalem Księcia Jarosława Mądrego IV stopnia 'za znaczący osobisty wkład w utwierdzenie ideałów duchowych, działalność charytatywną i budowanie zgody w społeczeństwie oraz wieloletnią posługę teologiczną'. Prezydent Polski Lech Kaczyński napisał 'Niezwykle wysoko cenię sobie również wysiłki Waszej Eminencji na rzecz pojednania Narodów Polskiego i Ukraińskiego oraz zabiegi ekumeniczne dla przywrócenia jedności chrześcijan' 3). Arcybiskup Augustyn z Kościoła Prawosławnego - Patriarchatu Moskiewskiego, przemawiając powiedział o kard. Jaworskim, że 'jeżeliby wszyscy biskupi Zachodu i Wschodu w pierwszym tysiącleciu byli tacy jak kard. Marian Jaworski to nie byłoby wielkiej tragedii rozłamu 1054 roku' 4). Były to słowa oddające całą postawę i postępowanie arcybiskupa Lwowa. Podczas przygotowania w Moskwie do spotkania ekumenicznego w Sibiu w Rumuni w 2007r. abp Augustyn powiedział podobne słowa o kard. Jaworskim, że jest wzorem biskupa pojednania w Ukrainie, świadkiem tej wypowiedzi był m. in. bp Witali Skomarowski z Kijowa. Kardynał Jaworski zapoczątkował wspólne modlitwy w kwaterze 'Orląt' na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie dnia 1 listopada, które prowadził przez wiele lat z kard. L. Huzarem. W czasie kazań mówił, że 'ten cmentarz powinien obecnie łączyć dzisiejsze pokolenia młodych Ukraińców i Polaków'. Tezę tę potwierdził Jan Paweł II, dnia 26 czerwca 2001r. w czasie swojej pielgrzymki do Lwowa, kiedy mówił, że 'chrześcijanie obydwu narodów muszą iść razem w imię jedynego Chrystusa ku jednemu Ojcu, prowadzeni przez tego samego Ducha, który jest źródłem i zasadą jedności. Niech przebaczenie - udzielone i uzyskane - rozleje się niczym dobroczynny balsam w każdym sercu. Niech dzięki oczyszczeniu pamięci historycznej wszyscy gotowi będą stawiać wyżej to, co jednoczy, niż to, co dzieli, ażeby razem budować przyszłość opartą na wzajemnym szacunku, braterskiej współpracy i autentycznej solidarności.' 5). Gdy przyszły trudności w Brodach, Tarnopolu, Komarnie, czy Lwowie gdzie grekokatolicy zabrali świątynie łacinnikom, by nie dopuścić do awantur i konfrontacji kardynał Jaworski postanowił budować tam nowe świątynie oraz uspokajał wiernych, że taka jest postawa prawdziwie chrześcijańska. Centralne władze państwowe Ukrainy jej trzej kolejni prezydenci docenili taką postawę i mówili, że 'Kościół katolicki jest autentyczny w gojeniu ran a w osobie swego przewodniczącego nie doprowadza do podziałów ale jednoczy i rozwiązuje problemy po chrześcijańsku'. Wyrażało się to nie tylko w słowach ale listach gratulacyjnych wysyłanych do eminencji z okazji rocznic, czy uroczystości. W roku 2008 kardynał został odznaczony przez Prezydenta Polski krzyżem komandorskim z gwiazdą orderu odrodzenia Polski za wkład w pojednanie pomiędzy Polakami i Ukraińcami 6). Gdy w 2003r. obchodzono 60 rocznicę mordów na Polakach na Wołyniu do Pawliwki (Porycka) został zaproszony celebrować Mszę św. kard. Jaworski ze Lwowa. Przybyli na tą rocznicę prezydenci Polski Aleksander Kwaśniewski i Ukrainy Leonid Kuczma. Kardynał Jaworski od początku swego pobytu we Lwowie spotkał się z wielką niechęcią skrajnych nacjonalistów ukraińskich. Oni to zerwali jego ingres do katedry w dniu 6 kwietnia 1991r., zaplanowany po ingresie kard. M. Lubacziwskiego. Skąd brał siłę do znoszenia tych wszystkich upokorzeń i dolegliwości? Odpowiedź można otrzymać, kiedy czyta się obrazek na 50 lecie święceń kapłańskich w 2000r. 'Gdy Pan odmienił los Syjonu wydawało się nam, że śnimy ... ci co we łzach sieją żąć będą w radości' 7). Kiedy po 17 latach kardynał oddawał Kościół metropolitalny we Lwowie swojemu następcy arcybiskupowi Mieczysławowi Mokrzyckiemu okazało się, że zmieniło się we Lwowie 11 wojewodów, 5 prezydentów miasta i 3 biskupów greckokatolickich. Dnia 22 listopada 2008r. przybyli do katedry ówcześni przedstawiciele władz centralnych i lokalnych Ukrainy i Polski, wyrażali wielką wdzięczność za postawę chrześcijańską i ludzką kardynała. Prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko napisał w liście gratulacyjnym 'Ufam, że to bezcenne życiowe doświadczenie oraz mądre porady nadal będą przynosiś korzyści dla Kościoła i społeczeństwa' 8). Przewodniczący Rady Wojewódzkiej Mirosław Senyk powiedział, 'to że tutaj dzisiaj jesteśmy jako przedstawiciele władz Ukrainy to zasługa odchodzącego kardynała Mariana Jaworskiego, który nauczył nas tolerancji i współpracy wzajemnej pomiędzy narodami i wyznaniami'. Mówiąc o działalności i posłudze kardynała Jaworskiego można przytoczyć słowa Jana Pawła II z encykliki 'Slavorum Apostoli' gdy mówi o Braciach Sołuńskich. 'Czyniąc to, zawsze uciekał się do dialogu z tymi, którzy przeciwni byli jego ideom czy duszpasterskim inicjatywom i poddawali w wątpliwość ich pracowitość. W ten sposób na zawsze pozostanie mistrzem dla tych, co w jakimkolwiek czasie starają się złagodzić rozdźwięki, szanując różnorodną pełnię Kościoła, który zgodnie z wolą swego Założyciela Jezusa Chrystusa ma być zawsze jeden, święty, powszechny i apostolski' 9). Postawa kard. Jaworskiego jako biskupa i człowieka zasługuje w pełni na ukazywanie dzisiejszemu światu, jako przykład do naśladowania nie tylko dla polityków ale i dla ludzi Kościoła. Dzisiejsze odznaczenie w pełni oddaje wkład arcybiskupa lwowskiego we wprowadzanie ideałów świętych Cyryla i Metodego w codziennym życiu chrześcijańskim. Biskup Marian Buczek,
1) Лист 'Industriae tuae' пор. Magnae Moraviae Fontes Historici, т. ІІІ, Брно, 1969, с. 197-2008 |